Hij geldt als een van de grondleggers van de nieuwe stroming in de Italiaanse gitaarmuziek. Hij verliet zijn woonplaats Napels om in het frivole negentiende-eeuwse Parijs zijn faam te vestigen als componist van even fraai verzorgde als opgewekte stukken voor gitaar, waaronder ook stukken voor de door hem zelf ontworpen 10-snarige gitaar. Voor veel gitaristen is Carulli een blijvende inspiratiebron, omdat zijn gitaarmuziek ondanks de hoge moeilijkheidsgraad altijd speelbaar blijft en getuigt van een oprechte liefde voor het instrument.